Bugün liberal demokrasi olan ülkelerde, liberal anayasalar vardır. Örneğin Fransa, 2.Dünya Savaşı’ndan sonraki Almanya, İngiltere. Görüyorsunuz oralarda liberal demokrat partiler var. Hür partiler adı altında da olsa, başka partiler de var. Bunların temel özelliği; zaman zaman iktidar olamıyorlar, zaman zaman iktidarın ortağı oluyorlar ama tavırlarını, inançlarını değiştirmiyorlar. Özgürlüklerden yana oluyorlar, demokratik düşünceden yana oluyorlar, demokratik hukuktan yana oluyorlar ve bu hukukun etkinliğinden yana oluyorlar.

Liberal demokrasi, demokrasinin temelidir. O olmazsa zaten demokrasi daima tehlikededir.

HÜSAMETTİN CİNDORUK: Türkiye’de demokrasiye benzer bir rejim var, ama demokrasi yok tabii. Demokrasinin olması için önce demokrat bir başbakana ihtiyacımız var. Demokrat bir parlamento çoğunluğuna ihtiyacımız var. Tarafsız yargıya ihtiyacımız var. Teminatlı bir yayın, basın hayatına ihtiyacımız var. Bunların hepsini bir arada toparlarsanız, bir demokrasi ortaya çıkar.

Demokrasi sadece bir kültür işi değildir. Bize bir takım basın mensupları da kültür işidir diyor. Değildir. Pozitif bir hukuktur demokrasi. Anlayıştır, insan haklarıdır. Demokrasiyi uygulayamıyorsanız, bunu halka yükleyemezsiniz. Halk cahil diyerek demokrasiden vazgeçemezsiniz. Hindistan’da da çok cahil bir halk kitlesi var, doğrudur, 300’den fazla mezhep, tarikat, her şey var ama Hindistan’da demokrasi var. Hindistan’ı idare edenler, “bizim halkımız henüz demokrasiyi hak etmedi” demiyor. Onlara demokrasiyi hazmettirmeye çalışıyor. Bizim başbakanımız da anti demokrasiyi bize hazmettirmeye çalışıyor. Arada bu fark var. Hala daha demokrasinin ne olduğunu, tarifini, siyasi literatürdeki gelişmesini bilmiyor. O, kendi söylediğinin demokrasi için yeterli olduğunu savunuyor.

Dün bir yerde konuşuyor. Kırıkkale tarafında bir üst geçit açıyor. Onu Melih Gökçek de yapıyor. Bir başbakan üst geçit açmaya gider mi? bir başbakan oraya gittiği zaman bir fabrika açmalı, önemli bir turistik tesisi açmalı, liman açmalı, baraj açmalı, havalimanı açmalı. Başbakan bunları yapmayınca, Kırıkkale’de bir köprü yapmışlar, alttan geçit, üstten geçit. Gökçek onların çok daha iyilerini yapıyor. O dediği yapıyı Karayolları Bölge Müdürü açar, Başbakan açmaz. Açacak bir şey bulamadığı için bunu açıyor. Başbakan bunları yapacak, yaptıracak, önemli bir hadise ortaya çıkaracak, gidip onun açılışını yapacak. Hala Ilısu Barajı’nın ihalesini yapamadı. Ilısu Barajı ile ilgili ilk müzakereyi Şansölye Kohl ile ben 1995’te yapmıştım. 15 sene geçmiş, hala Ilısu Barajı yapılacak, kredi bulunacak ve Türkiye Cumhuriyeti, elektrik ihtiyacını kısmen karşılayacak. Bu, çok çarpıcı bir örnek. O gün şaşırdım; çünkü, çok da ciddi anlatıyor, Karayolları Genel Müdürü gibi.

Halbuki, Kırıkkale’ye kadar 70 km. yolu 20 sene evvel Demirel yapmıştı. Devletin elindeki paralarla bir şeyler yaparsınız. Bayındırlık hizmetleri denir ona. Ama, onlarla başbakanlar övünmez, bakanlar belki övünebilir, çalışkan bir bakan. Dediğim gibi, Karayolları Genel Müdürü, Bölge Müdürü, onların görevidir bu.

Milletler arası bir tespit var. 2023’e kadar Türkiye’nin 6 bin kilometre otoyol yapması lazım. Yani Cumhuriyet’in 100. yılına kadar, 6 bin kilometre. Mesela Diyarbakır’dan Kayseri’ye kadar bir otoyol yapacaksınız. Karadeniz’de bir otoyol yapıldı, onu da Mesut Yılmaz yaptı, uğraşa didine, hatta gitti, mahkemede hesabını verdi. Bunların döneminde yapılmış tek kilometre otoyol yok. Otoyol, dünya standartları açısından önemli, Türkiye’nin araç sayısının artışında önemli ve mamul veya ham mamullerin taşınması bakımından çok önemli ve entegre olacağımız Avrupa Birliği açısından çok önemlidir. Siz bunları yapmıyorsunuz. Bunların finansmanı da mümkün, dünyanın pek çok kuruluşu bunlara para da veriyor. Burada bir azim, bir karar, bir de öngörüye ihtiyaç var.

Geçenlerde Konya’ya gittim. Konya’ya giden yol, duble yol yani bölünmüş yol, üstünde asfalt kaplama yok. Toz toprak içinde gidiyorsunuz. Ona bile gücü yetmemiş. O otoyolu yapsın, gidip açsın, herkes alkışlasın. Turgut Özal ile Süleyman Demirel zamanlarından sonra otoyol işi yok. Otoyolda takılmışım saymayın beni. Otoyol çok iyi bir gösterge. Adam onu hesaplamış. 2023 senesine kadar Kocaeli’nden itibaren, o yarımadada bir geçit hakkınız var, onu otoyol ile kullanın diyor. Karayollarında da olması lazım bunun. Türkiye’de proje stoku vardır.

Önemli hiçbir meseleye el atmayacaksınız. Buna mukabil domuz gribi hakkında teşhis koyacaksınız. Olur mu öyle şey? Domuz gribi aşısı olmayın diyor. Sen doktor musun, lokman hekim misin, alternatif tıbbı mı biliyorsun? Allah’tan domuz gribi fazla ileri gitmedi. Ben de ona uyup olmadım domuz gribi aşısı. Sayın Başbakan’ı değil de doktorumu dinledim. O ne yaparsa tersini yaparım, belki daha kolay bir yol bulurum diye düşünürüm. Mesela bir başbakan nasıl zenginleşir diye bana bir tavsiyede bulunsa, belki ona dikkat ederim.

Bir de eczaneleri kapatıyor. Türkiye’nin bütün meseleleri bitmiş de eczanelerin kapatılmasına mı sıra geldi? Bilhassa Anadolu’da her eczane, sağlık ocağıdır. Eczaneye gidersiniz, size iğnenizi yapar, tansiyonunuzu ölçer. Bir de o çetrefilli reçeteleri okur. Şimdi herhalde eczaneler kavun, karpuz, pastırma falan satacak, marketler de ilaç satacak. Eczanelerin 24 bin tane olması, Türk sağlığı için önemli bir avantajdır. Onların kar marjlarını düşürürsünüz, onlarla tartışırsınız, onlar ayrı mesele. Karşınızda 24 bin eczane varsa, onu kapatmaya kalkıştığınız zaman, bir sistemi çökertirsiniz. Bu da belli bir kişiye, eczaneler zinciri kurma yetkisi vermek için bu işi yaptıysanız, o bir vahamettir, vahim bir hadisedir. Çok sayıda kasaba eczacısı biliyorum ki, gerçekten bir hekim kadar sağlığa hizmet ediyor. Onların bu sıkıntılarını paylaşıyoruz. Gittik, arkadaşlarımıza da söyledik, elimizden geleni yapıyoruz. Yanlış bir karardır, durdurmaya çalışıyoruz. Hükümet, insafa gelirse zannediyorum onlara da bir randevu verecektir.

Görüyorum, Başbakan arada bir il başkanlarını topluyor, bir kürsü alıyor, o kürsüde konuşuyor, gruba gidiyor ve konuşuyor, alt geçit, üst geçit açarken konuşuyor. O geçitlerden geçiyor mu bilmiyorum, çünkü merdiven var orada ama benim gördüğüm; bir kürsü arıyor. Onun da sebebi şu: Bu televizyonlar, eskiden biz mitinglerle bu işi görür, propaganda yapardık ya da radyolar vardı, şimdi bu cam, bütün Türkiye’de, bir anda milyonları sizinle ilgili bilgileri alıp veren bir istasyon haline getiriyor. Bugün kızmış, sadece 5 televizyon naklen yayın yapıyor diye. Sizin televizyonunuza da kızmış yani. Ama sizin televizyonu kapattırmaya uğraşıyor. Sizin televizyonu kuranı, hapishaneye atıyor, hem de Bekir Ağa Bölüğü gibi bir hapishaneye atıyor, sıra bekliyorsunuz. Eskiden kuyruklar vardı, şimdi sanık kuyruğu var, Silivri’de. Kuyruğa girmiş, ifade vermek için sıra bekliyorsunuz.

Ben 50 yıllık hukukçuyum. Benim başında bulunduğum siyasi parti asla ve asla haksızlık yapmayacaktır, hukuka aykırılık yapmayacaktır, kimseyi işlemediği bir suçtan ötürü de ne töhmet altında tutarız, ne de mahkemeye veririz. Ama kim memlekete, halka suç işleyerek yanlış yapmışsa, o mutlaka cezasını çekmelidir. Buradaki mantık da şudur: Haksız olarak yapılmış fiilleri durduran nedir? Dokunulmazlıklardır. Bu dokunulmazlıklar, davaların takibini, suçların takibini, siyasilerin suç işlediği noktalarda gecikmelere sebebiyet vermiştir. O nedenle, zaman aşımı sürelerinin kısaltılıp, uzatılmasında çok büyük bir mantık vardır. Çünkü ısrarlarımıza rağmen dokunulmazlıklar maddesi düzeltilmedi.

Orada yalnız bir şey var, Meclis Başkanlığı yaptığım için söylüyorum, Meclise mutlaka haber vermek lazım, yani bir milletvekiline haksız iftirada bulunulması, vesaireyi önlemek için, yapılacak takibattan Meclisin haberdar olması koşulu var.

Bir ihalenin başlangıcından ortaya çıkan sonuçlara bakın, yanlış bir özelleştirme, özensiz bir özelleştirme, bugün hem devleti hem işçiyi mağdur etmiş durumda.

Çünkü işin başı bu ihale, ikincisi devlet bankalarının verdiği krediler var, devlet bankalarının verdiği kredilerle basında tröst kuralları var ve el değiştiren büyük basın organlarımız televizyonlarımız var. Onların hepsi, maddi menfaat kadar, manevi ve siyasi de menfaat sağlamışlardır. Bunun hesabını sormamız gerekiyor. Siyasi menfaat sağlamış, şimdi diyor ki “Beş televizyon verdi” azımsıyor, beş televizyonu. O beş televizyon, en az on milyon kişiye bugün onu yansıttı, çünkü bir kısmı haber kanalları onların. Bir de, akşam en az on televizyon da onu veriyor, dediğim gibi böyle bir lüks siyaset, hiç kimseye nasip olmamıştır.

Ama bu bir göz aldanmasıdır, zaman içerisinde vatandaş gerçekleri tespit edecektir. Tespit ettikçe de bizim ne kadar haklı olduğumuzu, neden belli dönemlerini geçirmiş politikacıların siyasete döndüklerini anlayacaktır. Kolayca verilecek kararlar değildir bunlar.

Ülke sıkıntıda, ülke yalnız, vatandaş sıkıntıda, vatandaş öksüz, yetim gibiyse, hepimize düşen bir görev vardır, vatandaşı bu sıkıntıdan kurtarmak. Hiçbir kesim memnun değilse bir iktidardan ve o kesimler oy verecek parti arıyorlarsa, onların önüne parti çıkarmak, o partiyi inandırıcı insanlarla takviye etmek, milli bir vazifedir, bırakın siyasi vazife olmasını.

Belli noktalara gelmiş pek çok arkadaşımız benim bu düşüncemi paylaşıyorlar. Bizim aradığımız yeni bir siyasi iktidar değil, burada aradığımız demokratik bir iktidardır, yapıcı bir iktidardır, kalkınmayı, istikrarı sürdürecek bir iktidardır, iç barışı sağlayacak bir iktidardır. Bir başbakan her gün bir kavga sebebi çıkarır mı? Bizim başbakan çıkarıyor. Her gün birisini azarlar mı? Bizim Başbakan azarlıyor. Her gün televizyonlara çıkıp yanlış bir şey söylüyor mu? Söylüyor. Bütün bu, büyük gürültü içerisinde, elde hiçbir şey yok. Milli hâsıladan adam başına düşen pay, on bin dolardan, iki bin dolara düştü, hepimiz iki bin dolar kaybettik. Bu iki bin doları kaybederken birileri kaybetmedi ama.

HÜSAMETTİN CİNDORUK: Evet, dinleniyoruz ve bunu başbakan dinliyor. Bunu ben söylemiyorum.